Οι Τούρκοι βλέπουν «παγίδες» του ΝΑΤΟ!

γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης στην εφημερίδα «δημοκρατία»

Στην Τουρκία, από το 2003 εμφανίστηκε μια τάση στο βαθύ κράτος και στις ένοπλες δυνάμεις, που θεωρούσε ότι η συμμαχία και συστράτευση της χώρας με τη Δύση (ΝΑΤΟ – Ε.Ε.) θα οδηγούσαν την Τουρκία νομοτελειακά στον διαμελισμό, κυρίως λόγω του Κουρδικού. Κι αυτό γιατί οι αξίες της Δύσης ευνοούν τα κινήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κυρίως των εθνικών ομάδων που διεκδικούν τα δικαιώματά τους.

Η τάση αυτή επεδίωκε τη στροφή της Τουρκίας προς Ανατολάς, ήτοι Ρωσία, Ιράν, Ευρασία και Κίνα. Ο Ερντογάν παραδόθηκε σε αυτήν την τάση μετά το πραξικόπημα, που τον έσπρωξε στην αγκαλιά της Ρωσίας και του Ιράν, και τον απομάκρυνε από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και τη Δύση.Αυτή η τάση, που έχει και πολιτικές εκφράσεις (παλιοί αριστεροί, μαοϊκοί κ.λπ.), έπεισε τον Ερντογάν να εισβάλει στο Ιράκ και στη Συρία, και να εμπλακεί στη Λιβύη.

Το κύριο επιχείρημα είναι η «επιβίωση της Τουρκίας».Το άρθρο που ακολουθεί (που είχε τίτλο «Η παγίδα που στήθηκε και το πρόβλημα επιβίωσης της Τουρκίας» και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Aydinlik») είναι χαρακτηριστικό αυτής της τάσης και εντυπωσιάζει με την πειστικότητα με την οποία παραθέτει τα επιχειρήματά του ο αρθρογράφος Σεμίχ Κοράι, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι πολιτικά ορθά.

Πάντως, κρίνοντας από τις εξελίξεις, το ερώτημα που θέτει ο αρθρογράφος στον τίτλο του άρθρου που ακολουθεί μπορεί να αντιστραφεί: Εστησαν όντως παγίδα στον Ερντογάν και στην Τουρκία οι κύκλοι που επικαλείται ο αρθρογράφος ή οι ίδιοι οι κύκλοι του αρθρογράφου οδήγησαν τον Ερντογάν στην αδιέξοδη επιλογή της στρατιωτικής επέμβασης σε Ιράκ, Συρία, Λιβύη, επικαλούμενοι το κίβδηλο δίλημμα της «επιβίωσης» ή μη της Τουρκίας;

Ας δούμε τα σημαντικότερα σημεία του άρθρου:

«Η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια μεγάλη παγίδα στην Ιντλίμπ. Η Ιντλίμπ δεν είναι η παγίδα καθεαυτή, αλλά το όχημα, το μέσον. Η παγίδα που έχει σχεδιαστεί πάει πολύ πιο πέρα από την περιοχή της Ιντλίμπ. Ο στόχος είναι να συρθεί η Τουρκία σε μια σύγκρουση με τη Ρωσία στην Ιντλίμπ και τη Συρία, και να απομονωθεί. Ο στόχος είναι αποδυναμωθούμε, για να μην έχουμε τη δυνατότητα να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας σε όλους τους τομείς όπου υπάρχουν απειλές, που θα επηρεάσουν την ίδια την επιβίωση της χώρας μας. Ενας από τους πρωταρχικούς στόχους της παγίδας είναι να καταστεί η χώρα μας “ανοιχτή σε επιθέσεις” και από το εσωτερικό, αλλά και σε εκείνες τις περιοχές που υπάρχουν στρατιώτες μας, στην ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο, στον Εύξεινο Πόντο και στη Συρία. […]

Η παγίδα της Ιντλίμπ στήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το σύστημα της Ατλαντικής Συμμαχίας, και είναι μια παγίδα που στέφεται κατευθείαν εναντίον της Τουρκίας. Ο λόγος για τον οποίο τροφοδοτούν την ένταση και μας ενθαρρύνουν να ρίξουμε βενζίνη στη φωτιά που άναψε στην Ιντλίμπ, αντί να τη σβήσουμε, είναι για να φτάσουν στον στόχο που έχουν βάλει, στήνοντας την παγίδα και ανοίγοντας τον δρόμο στις δυνάμεις που προσπαθούν να επιβάλουν οι ΗΠΑ στη χώρα μας, ούτως ώστε να είναι πιο αποτελεσματικές σε κάθε τομέα.

Όμως, η απομόνωση της Τουρκίας θα έχει τα εξής αποτελέσματα:

• Θα την καταστήσει πιο ευάλωτη και θα προκαλέσει την ακόμα πιο επιθετική στάση των στόλων του ΝΑΤΟ εναντίον μας στην Αν. Μεσόγειο.

• Θα καταστήσει ακόμα πιο επιθετικό εναντίον μας το PKK-PYD, που υποστηρίζουν και εξοπλίζουν στη ΒΑ Συρία.

• Θα ενισχύσει και θα αναζωπυρώσει στο εσωτερικό της χώρας την απειλή που προέρχεται από το PKK-HDP και από την οργάνωση του Γκιουλέν (FETO).

• Θα ενισχύσει και θα αναζωπυρώσει στο εσωτερικό της χώρας την απειλή που προέρχεται από τις πορτοκαλί δυνάμεις και από τις δυνάμεις εκείνες που ελπίζουν στη βοήθεια της Δύσης και θέλουν να καταλάβουν την εξουσία.

Η δημοσιοποίηση της έκθεσης του Rand Corporation με τίτλο “Turkey’s Nationalist Course” και οι αναφορές σ’ αυτήν για το ενδεχόμενο ενός “πραξικοπήματος” ή μιας “φιλοδυτικής κυβέρνησης” δεν έγιναν τυχαία. […]

Γι’ αυτόν τον λόγο, η Τουρκία έχει ανάγκη από μια ολιστική στρατηγική στην περιοχή που εκτείνεται από το Αιγαίο Πέλαγος έως τον Περσικό Κόλπο και από την Αν. Μεσόγειο μέχρι τον Εύξεινο Πόντο. Ο δρόμος για να εξουδετερωθεί η Ατλαντική Συμμαχία στην περιοχή μας περνά από τη συνεργασία και την αλληλεγγύη με τη Ρωσία, το Ιράν και την Ευρασία, που έχουν τον ίδιο στόχο μ’ εμάς. Εκτός από το να στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις, αν βάλουμε απέναντι στην Ατλαντική Συμμαχία τη βαρύτητα της συμμαχίας της δυτικής Ασίας σε κάθε τομέα, αυτό συνεισφέρει και θα συμβάλει καθοριστικά στο κεντρικό ζητούμενο, που είναι το πρόβλημα επιβίωσης της χώρας μας».

Σχολιάστε