Ονειρευόμαστε

Η σκηνοθετική υποκρισία της Ευρώπης και οι μιμητές της «αναρχικής» ιδέας

  • Από τον Δημήτρη Κ. Σέργιο

Η Ελλάδα «αποεθνοποιείται» όχι μόνο λόγω βαθμιαίου διασχηματισμού μιας Ευρώπης «νομαρχιακών περιφερειών» (επίσημη θεωρία Χανς Ντίτριχ Γκένσερ). Νομίζω, όμως, κυρίως για δύο άλλους λόγους:

α) Η «Ευρώπη των περιφερειών» έχει τη σκηνοθετική υποκρισία να ικανοποιεί ιδεοληψίες αναγνώρισης σε «έθνη-κράτη» γειτονικών μας λαών, μόνο και μόνο για να κάνει κατόπιν αυτά τα κράτη… νομαρχίες της! Αλλωστε, πρόκειται για παλαιές (και αληθινές…) νομαρχίες του Βυζαντίου, ύστερα των Σελτζούκων και διαδοχικά των Σοβιέτ: Μιλώ για τα Σκόπια και την Αλβανία (η δεύτερη, μάλιστα, και υπό προωθούμενη σήμερα από καλοθελητές Ευρωπαίους διεύρυνσή της σε Κοσσυφοπέδιο και Ηπειρο!), ενώ η Ευρώπη υποβοηθά ασυστόλως και την άοπλη «εθνική» εισβολή του Ερντογάν σε Θράκη, Αιγαίο και νότια Μεσόγειο…

β) Θεωρώ, όμως, ότι η σπουδαιότερη ευρωπαϊκή μέθοδος προς εθνικό αποχρωματισμό τής μετά το 1821 Νέας Ελλάδος είναι η πλήρης σημερινή συμμαχία του νεοευρωπαϊκού αναρχισμού με τις ενταύθα αναρχικές ταξιαρχίες… Οι τελευταίες έχουν εγκαινιάσει μετά το «Πολυτεχνείο» του 1973 έναν αέναο -κατόπιν εορτής!- «αντιχουντικό» εμφύλιο με τις Ενοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας της Ελλάδος, τέτοιας έκτασης, ώστε σε κάθε πολεμική επιχείρησή τους να αποστέλλονται εδώ και ουκ ολίγοι «εταίροι» και «σύμμαχοί» τους από άλλες χώρες της Ε.Ε., που κραδαίνουν στειλιάρια και πετούν μπάζα και μολότοφ στους αστυνομικούς, ενώ οι τοίχοι των κτιρίων γεμίζουν με γραφήματα και διεθνικές κορόνες: «Κάτω το κράτος», «Δεν συμμετέχουμε σε εθνικιστικές παρελάσεις», «Ούτε μία ώρα στον Στρατό», «Δεν θ’ αφήσουμε να γίνει ούτε μία εξόρυξη» (προφανώς, εκτός αυτών που θέλει ο… Ερντογάν!).

Εξάλλου, οι «αναρχικές» ιδέες είναι μεν (ακόμη!) μειοψηφικές, φαίνεται όμως ότι εδώ και μισό αιώνα, που ενεργοποιήθηκαν στη χώρα, έχουν σχηματίσει βαθμηδόν κλίμα μιμητισμού και σε «αστικούς» κύκλους… Θα μεταφέρω κάποιες ενδείξεις από το αστυνομικό ρεπορτάζ: 1. Οδηγοί ιδιωτικών αυτοκινήτων ή δικύκλων που αυθαιρετούν στους δρόμους (τα δεύτερα ενίοτε και πάνω στα… πεζοδρόμια!) συχνά απευθύνουν ύβρεις σε αστυνομικούς που τους παρατηρούν! 2. Νεαροί σε γήπεδα, σχολεία, πλατείες, όπου ανθεί το skate boarding, συχνά υβρίζουν επίσης τα όργανα της τάξης, μόνο και μόνο ένεκα παρατηρήσεων… ασφάλειας! 3. Δικηγόρος δέχθηκε στο γραφείο του μια συνηθισμένη «αστή». Η κυρία, ύστερα από συζήτηση, άρχισε να φωνάζει και να προξενεί στο γραφείο… φθορές! Αλαφιασμένος ο άνθρωπος κάλεσε το «100». Η ομάδα του περιπολικού την οδήγησε στο Τμήμα, αλλά επικοινώνησε και με τον οικείο εισαγγελέα, διότι καθ’ όλη τη διαδρομή η κυρία έβριζε… Ο εισαγγελέας ζήτησε να διεξαχθεί ψυχιατρική εξέτασή της, οπότε προσήλθε στο Τμήμα περιπολικό του ΕΚΑΒ για να την πάει προς εξέταση. Οι γιατροί που την είδαν γνωμάτευσαν ότι δεν πάσχει… Αποτέλεσμα: Οταν η «αστή» επέστρεψε κατέθεσε μήνυση κατά… δεκαέξι (16) αστυνομικών (!), οι οποίοι αποτελούσαν τα πληρώματα των περιπολικών που τη διακίνησαν μέχρι και για ιατρική εξέταση, διότι την… προσέβαλαν! 4. Ας αφήσουμε τις συχνές επιθέσεις στο Μενίδι και στον Ασπρόπυργο σε αστυνομικούς που απλώς περιπολούν ή τις… εξεγέρσεις κατά αστυνομικών στα νησιά από φιλοξενούμενους μετανάστες. Υστερα από αυτά, διερωτώμαι τι ακριβώς ζητάμε σε αυτή τη χώρα όσοι την ονειρευόμαστε «κανονικό» έθνος-κράτος… Εκτός αν είμαστε απλώς ονειροπαρμένοι…