Προς μια νέα «συμφωνία των Πρεσπών»;

Έχουμε καταλάβει τι ακριβώς γίνεται στην Λιβύη; Η κυβέρνηση έχει άραγε αντιληφθεί ότι χάνει το παιχνίδι;

Να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Όταν βρεθήκαμε αιφνιδιασμένοι μπροστά στην κίνηση ματ της Τουρκίας να συμφωνήσει σε ΑΟΖ με την αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Λιβύης επιδοθήκαμε σε έναν διπλωματικό πυρετό που σκοπό είχε να καταδείξουμε το το παράνομο και ανυπόστατο Τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Ωστόσο, δεν κάναμε καμιά δυναμική ενέργεια που θα μας επέτρεπε να ανατρέψουμε την κατάσταση. Δεν ανακηρύξαμε ΑΟΖ καταθέτοντας στον ΟΗΕ συντεταγμένες και έτσι τώρα κινδυνεύουμε να χάσουμε ότι είναι δικό μας αφού όπως πολλές φορές έχουμε πει η ανακήρυξη ΑΟΖ λειτουργεί όπως η δήλωση στο κτηματολόγιο.

Επιπλέον, στηρίξαμε τις ελπίδες μας σε ένα… κουτσό άλογο, τον Χαλίφα Χαφτάρ, έναν Λίβυο φύλαρχο, έναν κατσαπλιά τον οποίο επισκέφτηκε και ο Δένδιας και στον οποίο πιστεύαμε για ανατροπή της συμφωνίας Σάρατζ – Ερντογάν. Τώρα, ο Χαλίφα Χαφτάρ βρίσκεται στην Μόσχα για να συζητήσουν με τον Σαράτζ την κατάπαυση πυρρός στην Λιβύη και όλα αυτό υπό την σκέπη Ρώσων και Τούρκων.

Πούτιν – Λαβρόφ από την μία και από την άλλη Ακάρ και Τσαβούσογλου θα πιέσουν τον Χάφταρ να αποδεχτεί το σύμφωνο που υπέγραψε η κυβέρνηση Σαράτζ. Άρα το χάνουμε το παιχνίδι στην Λιβύη. Ρωσία και Τουρκία τα έχουν βρει. Πούτιν και Ερντογάν ήταν μαζί στην Κωνσταντινούπολη για τα εγκαίνια του Turkish Stream, ήταν μαζί και την Τετάρτη που μας πέρασε για να συζητήσουν για την Λιβύη.

Όσο δε για τον αγωγό EastMed, η υλοποίηση του οποίου εξαρτάται από πολλές παραμέτρους με βασικότερη αυτή των Αμερικανών που δεν θέλουν να χάσουν οριστικά την Τουρκία και θα ήθελαν να την δουν μέσα στην συμφωνία για τον αγωγό.

Εμείς λοιπόν τι θα κάνουμε όταν η Τουρκία στείλει ερευνητικά και γεωτρύπανα στην ΑΟΖ; Θα τρέξουμε στους Αμερικανούς που μας παραπέμπουν στην διαμεσολάβηση του Μάθου Πάλμερ. Γιατί τελικά το πρακτικό αποτέλεσμα της επίσκεψης Μητσοτάκη στις ΗΠΑ ήταν αυτό.

Ο Μάθιου Πάλμερ είναι αρμόδιος για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, με αντικείμενο τα Δυτικά Βαλκάνια και τη νοτιοανατολική Ευρώπη, περιλαμβανομένης της Ελλάδας, της Τουρκίας και της Κύπρου. Αυτά λέει το βιογραφικό του. Ο Μάθιου Πάλμερ έπαιξε ρόλο και στην συμφωνία των Πρεσπών. Έχουμε μπροστά μας λοιπόν έναν νέο Νίμιτς; Και η προσπάθεια των Αμερικανών να διαμεσολαβήσουν ώστε να τα βρούμε με την Τουρκία προοιωνίζει μια νέα συμφωνία των Πρεσπών;

Αυτό είναι κάτι που μένει να φανεί στην πορεία. Δεν θέλουμε να γίνουμε μάντεις κακών ωστόσο έχουμε την αίσθηση ότι οδηγούμαστε σε νέες επώδυνες υποχωρήσεις.

Η πολυδιαφημισμένη πάντως διπλωματική απομόνωση της Τουρκίας είναι μύθος που σκόπιμα καλλιέργησε η ελληνική πολιτική ελίτ. Τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει παρά μόνο στην φαντασία μας. Οι Αμερικάνοι τηρούν πολιτική ίσων αποστάσεων μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

Σχολιάστε